Καλαντάρι - Ο χρόνος του Γενάρη

'Ο χρόνος του Γενάρη"

Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης.

 Μουσική - Εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός.

Οι νύχτες του Γενάρη έχουν στόμα

και λένε παραμύθια τις γιορτές

τσακίζουνε του μπουκαλιού το πώμα

και πίνουν να μεθάνε ποιητές.

Οι μέρες του Γενάρη έχουν μάτια

που κλέβουνε το φως και το σκορπούν

τα δειλινά σε έρημα δωμάτια

εκείνων που θυμούνται κι αγαπούν.

Οι μέρες και οι νύχτες του Γενάρη

σα δέντρα κρεμασμένα στη βροχή

στιχάκια γράφουν σ' ένα καλαντάρι

και στης καρδιάς τα φύλλα μια ευχή.

Ο χρόνος του Γενάρη γκρίζα δάφνη

παράθυρα της μνήμης ανοιχτά

αναπολεί τον ποιητή Καβάφη

την Αλεξάνδρεια αποχαιρετά.

Οι μέρες του Γενάρη έχουν μάτια

που κλέβουνε το φως και το σκορπούν

τα δειλινά σε έρημα δωμάτια

εκείνων που θυμούνται κι αγαπούν.

Οι μέρες και οι νύχτες του Γενάρη

σα δέντρα κρεμασμένα στη βροχή

στιχάκια γράφουν σ' ένα καλαντάρι

και στης καρδιάς τα φύλλα μια ευχή.

Οι μέρες και οι νύχτες του Γενάρη

σα δέντρα κρεμασμένα στη βροχή

στιχάκια γράφουν σ' ένα καλαντάρι

και στης καρδιάς τα φύλλα μια ευχή.

Ακούσαμε το τραγούδι,το αναλύσαμε και το τραγουδήσαμε.Τα παιδιά ζωγράφισαν σκηνές του τραγουδιού,έκοψαν καρδιές, έγραψαν ευχές (αγάπη, υγεία,ειρήνη,χαρά,χρόνια πολλά,κ.λ.π.) και τις κόλλησαν σαν φύλλα πάνω στα δέντρα

Ο Οκτώβρης σημαία στα μπαλκόνια

 "Ο Οκτώβρης σημαία στα μπαλκόνια'"

 Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης.

 Μουσική - Εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός.

"Τον ξέρω για ευαίσθητο και για παραπονιάρη

τον πάω στην Ακρόπολη, μετά στο Λουμπαρδιάρη"
Με γιασεμάκι χιώτικο, λευκό χρυσανθεμάκι
Οκτώβρης ήρθε κι άνοιξε του κήπου το πορτάκι
τα μάτια είχε χαμηλά, σεμνά και λυπημένα
και κάτω από τα βλέφαρα δυο σύννεφα κρυμμένα.

Τον ξέρω για ευαίσθητο και για παραπονιάρη
τον πάω στην Ακρόπολη, μετά’στο Λουμπαρδιάρη.
Του Αϊ Δημήτρη ανήμερα εχάρηκε η ψυχή του
έτσι που ήλιος έγινε στα μάτια η βροχή του
Την άλλη μέρα το πρωί, θυμάται το `40
τη σχολική παρέλαση, τη μεθυσμένη μπάντα
τα γυριστά σαξόφωνα και τα χρυσά τρομπόνια
κι αυτός σημαία υψώθηκε στης πόλης τα μπαλκόνια 
Τον ξέρω για ευαίσθητο και για παραπονιάρη
τον πάω στην Ακρόπολη, μετά στο Λουμπαρδιάρη.
Του Αϊ Δημήτρη ανήμερα εχάρηκε η ψυχή του
έτσι που ήλιος έγινε στα μάτια η βροχή του.

_______________________________________

Ακούσαμε το τραγούδι,το αναλύσαμε και το τραγουδήσαμε. Με αφορμή το βίντεο μιλήσαμε για την Ακρόπολη και κάναμε μια εικονική περιήγηση στους χώρους της. Μέσω ιντερνετ είδαμε τον Άγιο Δημήτριο του Λουμπαρδιάρη.(Σύμφωνα με την παράδοση το όνομα Λουμπαρδιάρης προέρχεται από ένα περιστατικό του 17ου αιώνα. Την παραμονή της 26ης Οκτωβρίου, ένας κεραυνός χτύπησε τον Τούρκο Φρούραρχο Γιουσούφ Αγά και την οικογένειά του ο οποίος είχε στήσει μια λουμπάρδα (= μεγάλο κανόνι) στα Προπύλαια της Ακρόπολης και σχεδίαζε να χτυπήσει τους χριστιανούς την ημέρα που θα έσπευδαν να προσκυνήσουν τη χάρη του Αγίου Δημητρίου την ημέρα της ονομαστικής του εορτής).

Μιλήσαμε για τις παρελάσεις και ακούγοντας εμβατήρια, κάναμε παρέλαση. 

Τα παιδιά αφού έμαθαν το τραγούδι,απεικόνισαν σε χαρτί ένα μέρος του τραγουδιού που αναφέρεται στην 28η Οκτωβρίου και έκαναν το σημαιοστολισμένο χωριό τους και την παρέλαση,με κολάζ σχημάτων και ζωγραφική. 

Το φύλλο εργασίας

Φθινοπωρινό τραγούδι: "'Ένας μικρός, γλυκός, παλιός Σεπτέμβρης"

Ακούσαμε και μάθαμε το τραγούδι 

 "'Ένας μικρός, γλυκός, παλιός Σεπτέμβρης"

 Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης.

 Μουσική - Εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός. 

Ένας μικρός Σεπτέμβρης βάζει τα κλάμματα
που στο σχολειό τον πάνε να μάθει γράμματα
θέλει να παίξει ακόμα με τ'άστρα τ' ουρανού
πριν έρθουν πρωτοβρόχια και συννεφιές στο νου
πρωτάκι, σχολιαρούδι, του κλέβουν το τραγούδι,
του κλέβουν το τραγούδι...

Ένας γλυκός Σεπτέμβρης στάζει το μέλι του
σωστό παλικαράκι τρυγάει τ' αμπέλι του
στα Σπάτα λινοβάτης, στο Κορωπί γαμπρός
να τρέμουν τα κορίτσια στα βλέφαρά του μπρος
φυσάει ο απηλιώτης, ο ζέφυρος της νιότης
φυσάει ο απηλιώτης...

Ένας παλιός Σεπτέμβρης φίλος αχώριστος
καθώς περνούν τα χρόνια γίνεται αγνώριστος
το κόκκινο ραγίζει στα μήλα της Ροδιάς
κίτρινα πέφτουν φύλλα στον κήπο της καρδιάς
Η νύχτα μεγαλώνει, δίχτυα στο φως απλώνει,
η νύχτα μεγαλώνει...

Τα παιδιά ζωγράφισαν ότι τους άρεσε  από τις τρεις σκηνές του τραγουδιού:

μικρός Σεπτέμβρης

γλυκός Σεπτέμβρης

 μικρός Σεπτέμβρης

γλυκός Σεπτέμβρης

γλυκός Σεπτέμβρης

παλιός Σεπτέμβρης

παλιός Σεπτέμβρης

μικρός Σεπτέμβρης

μικρός Σεπτέμβρης

μικρός Σεπτέμβρης

μικρός Σεπτέμβρης

γλυκός Σεπτέμβρης

μικρός Σεπτέμβρης

μικρός Σεπτέμβρης

γλυκός Σεπτέμβρης 

γλυκός Σεπτέμβρης

γλυκός Σεπτέμβρης

Δραστηριότητες για την 28η Οκτωβρίου 1940

    Aρχίσαμε την επεξεργασία του θέματος της επετείου της 28^ης Οκτωβρίου 1940 την Τρίτη 21-10. Αφόρμηση ήταν το στολισμένο σχολείο μας, με σημαίες και διάφορες  φωτογραφίες, του Έπους του 1940. Στο χώρο της παρεούλας, υπήρχαν διάφορες εικόνες του πολέμου, η ελληνική σημαία και λέξεις όπως ΟΧΙ, ΑΕΡΑ, ΣΗΜΑΙΑ, 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ. Έγινε συζήτηση, για το τι γνωρίζουν τα παιδιά για την επέτειο της 28^ης Οκτωβρίου και μερικά γνώριζαν για τον πόλεμο με τους Ιταλούς και του Γερμανούς. Είδαμε σχολιάσαμε και περιγράψαμε όλες τις εικόνες. 
Στη συνέχεια δημιουργήσαμε έναν διπλό πίνακα με θέμα «Αν ο πόλεμος, αν η ειρήνη ήταν: Χρώμα – Συναίσθημα» (από την ιστοσελίδα Προσχολικά) και καταγράψαμε τις απαντήσεις των παιδιών. 

           

 Αποφασίσαμε να κάνουμε το δικό μας περιστέρι της ειρήνης. 

 Τα παιδιά έκοψαν τα περιστέρια

τα κόλλησαν με χαρτοτέιπ πάνω σε ένα άσπρο χαρτονάκι και πέρασαν όλη την επιφάνεια του χαρτονιού τους με τέμπερα γαλάζια (τεχνική του στένσιλ)

Όταν στέγνωσε το χρώμα, ξεκόλλησαν το περιστέρι

 Κόλλησαν και ένα κλαδάκι ελιάς και έγραψαν λέξεις που τους θύμιζαν την ειρήνη (ελευθερία, αγάπη, ,φιλία)

)

και να το αποτέλεσμα!!!!!!

Διαβάσαμε μία πολύ ωραία ιστορία σαν εισαγωγή στην ιστορία του πολέμου (από την ιστοσελίδα ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΑ), που με πολύ απλά λόγια εξηγούσε την ιστορία του πολέμου. 

Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ

Μιλήσαμε στο σχολείο για τη σημαία μας ,την ιστορία της, τα χρώματά της, διαβάσαμε ποιηματάκια  και την ιστορία το "Ασπρογάλανο πανί", από το Ανθολόγιο της Α' και Β' Δημοτικού, προκειμένου να ακούσουμε μία άποψη για τα χρώματα της ελληνικής σημαίας. 

   Από πού πήρε το χρώμα της η ελληνική σημαία;

Μιλήσαμε επίσης για τις 9 γραμμές της σημαίας μας, από πού προέρχεται ο αριθμός τους και κάναμε συλλαβισμό με παλαμάκια:

Ε – ΛΕΥ – ΘΕ –ΡΙ –Α – Η – ΘΑ – ΝΑ -ΤΟΣ

Μετρήσαμε τις γαλάζιες και τις άσπρες γραμμές και τα καταγράψαμε

ΟΜΑΔΙΚΗ:Το σημαιοστολισμένο χωριό μας

Σε χαρτί του μέτρου με τέμπερες και πινέλα κάνουν το χορτάρι

τον ουρανό

το δρόμο

Σε κουτιά γάλακτος τυλιγμένα με χαρτί κάνουν

παράθυρα ,πόρτες,

σκεπές 

και είναι έτοιμα τα σπίτια,

και το Νηπιαγωγείο μας

Κόλλησαν τα σπίτια στο χαρτί του μέτρου

και σημαίες στα σπίτια.

Έβαψαν και παιδάκια που κάνουν παρέλαση (από το Παράθυρο στην Εκπ/ση τεύχος Σεπτ-Οκτ 2010)

και τα κόλλησαν στο δρόμο

Έβαλαν δέντρα φθινοπωρινά από γκοφρέ χαρτί, 

σύννεφα από γκοφρέ στον ουρανό, χελιδόνια που φεύγουν και έτοιμο το σημαιοστολισμένο Πλαγιάρι μας

ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Και επειδή το Πλαγιάρι γιορτάζει την Κυριακή 26/10 λόγω της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου, ζωγραφίσαμε τον Άγιο με δαχτυλομπογιές.

 ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΜΑΣ

Ο Φακής

Εμπρός, ένα δυο, προσοχή!

Εμένα με λένε Φακή.

Μουστάκι στριμμένο,

κορμί τεντωμένο,

γαλόνια φορώ και σπαθί.(δις)

Η σάλπιγγα τάρα τατά.

Ακούγεται πέρα μακριά

μπαμ μπουμ τα κανόνια,

μπουμ μπαμ τα τρομπόνια.

Βαδίζουμε όλοι μπροστά;(δις)

Γαλανόλευκη σημαία

Γαλανόλευκη σημαία

σαν περνάς καμαρωτά

ποια ματάκια δε δακρύζουν

ποια καρδούλα δε χτυπά

Πάντα, πάντα κυμματίζεις

και παντού χαρά σκορπάς

κι όλο πιο ψηλά ανεβαίνεις

κι όλο προς τη δόξα πας.

Βάζει ο Ντούτσε

Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του
και τη σκούφια την ψηλή του,
μ’ όλα τα φτερά,
και μια νύχτα με φεγγάρι
την Ελλάδα πάει να πάρει,
βρε, το φουκαρά!

Τον τσολιά μας τον λεβέντη
βρίσκει στα βουνά
και ταράζει τον αφέντη
τον μακαρονά.

Αχ, Τσιάνο, θα τρελαθώ Τσιάνο,
με τους τσολιάδες ποιος μου είπε να τα βάνω.


Ξεκινάει την άλλη μέρα,
μα και πάλι ακούει "Αέρα"
από τον τσολιά,
δρόμο παίρνει και δρομάκι
και πηδάει το ποταμάκι,
ξέρει τη δουλειά.

Τον τσολιά μας τον λεβέντη 
βρίσκει στα βουνά 
και ταράζει τον αφέντη 
τον μακαρονά. 

Αχ, Τσιάνο, θα τρελαθώ Τσιάνο, 
με τους τσολιάδες ποιος μου είπε να τα βάνω. 

Και `πάθαν οι καημένοι 

μεγάλοι συμφορά

κι η Ρώμη περιμένει 

κι εκείνη τη σειρά.


Σαν σήμερα παιδιά

Σαν σήμερα παιδιά, οι Ιταλοί με τα φτερά,
ζητούν απ΄ την Ελλάδα μας
να πάρουν τα κλειδιά (δις οι 2 τελευταίοι στίχοι)

Στης Τήνου το νησί, ορμούν οι Ιταλοί,
χτυπούν την «Έλλη» μας παιδιά
και τη βουλιάζουν στα βαθιά (δις οι 2 τελευταίοι στίχοι)

Και τότε η Ελλάς φαντάρος και τσολιάς,
 «Αέρα» τους φωνάζουνε
και οι Ιταλοί τρομάζουνε (δις οι 2 τελευταίοι στίχοι)